Amaçsız, dünya görüşsüz insan olmayacağı gibi girişim ve kuruluş da olmaz tabii - ama bal gibi oluyor. Soruyorsunuz boş boş bakıyorlar sanki ilk defa duymuşlar gibi.

Görüş ve amaç yokluğu kadar çokluğu da düşündürücü ve benim asıl değinmek istediğim ikincisi.

Bir girişimin, projenin başında veya yeniden planlamasında, şekillenmesinde oturursunuz ve yazarsınız birlikte. Genelde uzunca birer cümledir nereye varmak istediğiniz, nasıl bir görev üstlendiğiniz ve nasıl bir görüntü ve algılanma vermek istediğiniz. Masa etrafında oturanlar çok zorlanmaz. Yarım saat, bir saat içinde uzlaşmaya varılır ve katılımcıların tümünün altına imza atacakları metin ortaya çıkar.

Ama şimdi işler değişti. Bu işin uzmanları çıktı ortaya. Son katıldığım toplantılarda arka arkaya tanıştım. Hayır diyorlar vizyonun görevi şudur, içinde şu olmaz veya misyonun amaç ile olan ilişkisi ve çelişkisi tartışılıyor saatler boyu.

Ben öğrenmeye açık bir insanım. Karar verdim bu işin doğrusunu öğrenmeye ve uzmanlardan birini sonuna kadar dinledim. “Birinci kavram kutup yıldızıdır” dedi, “yön gösterir ama oraya hiç varamazsın”. “İkinci kavram” dedi, “Karşıki dağdır, uzaktır ama varabilirsin”. Ve anlamıştım sonunda. Kutup yıldızı ve karşıki dağ benzetmelerini aklımın doğru köşelerine koymaya çalışırken ikinci uzman “hayır efendim” diyerek söz almasın mı ?. İşte herşey yine karışmıştı.

Geçenlerde bir kuruluşun önümüzdeki beş yıl içindeki konumunu ve faaliyetlerini planlamak için bir arama konferansına katıldım. Bütün gün dünyayı, Türkiye’yi, ekonomiyi, siyaseti, kuruluşun iyi ve başarısız taraflarını ve yapacaklarını tartıştık. Vizyon ve misyon tartışmaları bunun çok önemli bir bölümünü aldı. En sonunda her konuda bir sonuç elde edildi. Ama inanmıyacaksınız, vizyon ve misyon konularını belirlemek için ayrı bir arama konferansı yapımı uygun görüldü.

Ben artık bu işlerden anlamadığıma kesin karar verdim. Çabalamaya hiç gerek yok. Birileri misyon, vizyon dediğinde “siz daha iyi bilirsiniz efendim, siz belirleyin ben daha sonraki çalışmalara katılırım” diyorum.

Kendini bilmek gibi irfan olmazmış.