1999 yılının ilk yarısında, çok yerinde bir girişimle IST ile TÜBİTAK arasında bir anlaşma yapıldı ve TÜBİTAK resmi temsilci oldu. IST her yıl bir forum düzenliyor. Geçen yıl Helsinki’de düzenlenen toplantıya Türkiye aday olmamasına rağmen çağrıldı, Türkiye’ye bir stand alanı verdiler ve bir de Türk konuşmacı istediler.

Nice’de, geçtiğimiz hafta yapılan IST 2000 toplantılarına kalabalık bir Türk grubu içinde ben de katıldım. Bu yıl Türkiye Bilişim Vakfı davetli idi. Vakıf Başkanımız, Balkanlar ve Akdeniz’deki iş imkanlarının incelendiği oturumda, geçen yıl başlatılan Türk Yunan Forumu’nu ve izleyen gelişmeleri anlattı. Arkasından bir Yunanlı, aynı süreci, tamamlayıcı bir biçimde aktardı. Salonda bulunan Mısır, Tunus, Bulgaristan gibi ülke katılımcıları söz alıp, bu işbirliğinin diğer ülkeleri içine alacak şekilde genişletilmesini heyecanla dilediler. İşte o zaman, başından beri içinde olduğum Türk Yunan Forumu’nun, bizim düşündüğümüzün de ötesinde önemli ve başarılı bir girişim olduğunu derinden hissettim.

Toplantıların yapıldığı Acropolis binasının en orta yerinde, ülkelerin standları yer alıyordu. Malta’dan Kıbrıs’a, Letonya’dan Bulgaristan’a. Hatta topluluk ile ilişkilerini düşünen Çin, Avustralya, Brezilya, Kanada standları da orada. Ama Türkiye yok. Bir yıl önce Helsinki’de olan Türkiye, kendi kararı ile Nice’de yok. İçimiz sızladı. Elalem en ufak fırsatları değerlendirirken, bizler en irilerini - nedeni ne olursa olsun - heba ediyoruz.

Avrupa Birliği yetkilileri ile görüşmek ve anlaşmak için üstün zekaya, muhteşem konuşma becerisine, olağanüstü taktisyenliğe gereksinim yok. Gerekenler; iyi niyet, açıklık, süreklilik, dostluk, eşitlik, ne istediğini bilmek ve istediğini anlaşılır şekilde anlatmak. Onlar bizi dinlemeye hazır.