Dünyada bu gelişmeler yaşanmaya başlandı. Klasik GSM veya mobil operatörlerin hisse değerlerinde düşmeler olmaya başladı. Herkes UMTS’in ne getirip ne götüreceğini hesap etmeye çalışıyor.

GSM operatörlerinin lisans haklarına sahip oldukları frekans bantlarında verecekleri maksimum paket bazlı servis (Internet) limitleri GPRS ile neredeyse belirlenmiş durumda. Ancak UMTS’in GPRS’e göre yaklaşık 10 (on) kat daha fazla kapasite getirmesi bu konuda verilecek lisansların doğal olarak bedellerini arttırıyor. Hükümetler de bu konuya uyanmış durumdalar. İlk olarak İngiltere’de verilen UMTS lisanslarının toplam bedelinin 30 milyar ABD dolarının üstünde olması bu işin büyüklüğünün sinyallerini veriyor.

Büyük telekom devleri Deutche Telekom, France Telecom, British Telecom, MCI Worldcom, AT&T, NTT gibi şirketlerin bu lisanslara konsorsiyumlar kurarak katılmaları pastanın büyüklüğü konusunda da bir fikir verebiliyor.

Ancak unutulmamalı ki ülke ekonomilerini yönetenler de UMTS konusunda fazlasıyla agresif davranmaktalar. Bu nedenle rakamlar büyük devleri bile ürkütecek seviyelere çıkmakta. Hatta bazı araştırma kurumlarının yayınladıkları araştırmalarda UMTS yatırımının, yüksek lisans bedelleri nedeniyle, en az 7-10 sene arasında geriye dönebileceğini belirtmeleri atılacak adımlarda ne kadar dikkat gerektiğini bir kes daha gözler önüne sermekte.

Bu arada UMTS lisans alan bazı operatörlerin hisse senetlerinin, yatırımların geri dönüşlerindeki uzunluk sebebiyle, borsalarda değer kaybetmeye başlamaları da ayrı bir gerçek.

Kısaca aşağıya tükürseniz sakal yukarı tükürseniz bıyık misali UMTS adımlarını atmada yatırımcılar büyük teredütler yaşanmakta.