TCP/IP ağlarımızdaki tüm ağların yerlerini ve adreslerini bilen, gerektiği zaman da TCP/IP paketlerimizi en kısa ve doğru yollar üzerinden gereken ağlara yönlendiren cihazlara yönlendirici (Router) diyoruz.

Yönlendirici cihazlar, bağlı bulundukları bilgisayar ağlarının adreslerini öğrenip bunları yönlendirme tablolarına yazıyorlar. Daha sonra kendi tablolarını ağımızdaki diğer yönlendirici cihazlar ile değiştokuş ederek de, bilgisayar ağımızın şeklini tüm yönlendiricilerin bilmesini sağlıyorlar. İşte bu şekilde, tüm yönlendiricilerin, yönlendirme tablolarını otomatik olarak yaratıp, bunu birbirleriyle değiştokuş etmelerine dinamik yönlendirme diyoruz. Her yönlendiriciye tabloları manuel olarak elle konfigure etmek ise statik yönlendirme olarak adlandırılıyor.

Internet, değişik organizasyonların yönettiği ve hizmetimize sunduğu Autonomous System’lerden (AS) kurulu bir bilgisayar ağı (Internet tarihçesi ve mimarisinden ileriki yazılarımızda bahsetmeyi düşünüyorum). Birden çok yönlendirici cihazın, tek bir dinamik yönlendirme protokolü ile yönettiği büyük ağlara Autonomous System (AS) diyoruz. AS’ler, içlerindeki ağlarda yönlendirme yapmak için IGP (Interior Gateway Protocols) diye adlandırılan RIP, IGRP, EIGRP, OSPF, ISIS gibi dinamik yönlendirme protokollerini kullanıyorlar. AS’lerin birbirine bağlanmaları ve TCP/IP paketlerini birbirlerine yönlendirmeleri için ise, BGP (Border Gateway Protocol) gibi bir Exterior Gateway Protokolü (EGP) kullanılıyor.

AS, dış dünyadan bakıldığında tek bir kutu olarak gözüken bir ağ. Her AS’nin Internet’te tek olan bir numarası olduğunu söylemek de doğru olur. Dolayısıyla, Internet’teki IP adreslerin birbirleriye çakışmaması için yönetimini ve dağıtımını yapan InterNIC, AS kurmak isteyen organizasyonlara da Internet’te bir tane olan bir AS numarası tahsis ediyor.