Tarihsel açıdan İş Yönetimi bunlar arasında öncelikli bir yere sahip.

Türkiye’de İş Yönetimi konusu Kurumsal Kaynak Yönetimi (ERP) yazılımları ile özdeşleşmiş durumda. Pek çok işletme, dijital altyapıyı önemsemeden, “iyi” bir ERP yazılımı ile işi bitirmeyi hedefliyor. ERP kendi başına bir hedef haline gelmiş durumda. Yabancı şirketlerle yapılacak ortaklık görüşmelerinde “bizde ERP kullanılıyor” diyebilme telaşı etrafa hakim. ERP’nin bir araç olduğu, amacın, “küresel rekabette avantaj sağlayacak bir iş görme düzenini dijital ortamda kurmak” olduğu unutulmuş durumda. Bunun için yöneticilerin bilgi gereksinimlerini karşılayan bir Yönetici Bilgi Sistemi’nin (Executive Information System), bir veri analiz düzeninin, bir Karar Destek Sistemi’nin hedeflenmesi gerektiği ya bilinmiyor ya da önemsenmiyor.

Altyapıyı önemsemeden, “iyi” bir ERP yazılımı ile yola çıkmayı düşünenlerin bazı uygulama sonuçlarını incelemeleri, konunun ne kadar zor olduğunu görmeleri için yeterli:

Aero Group (Ciro: 150 milyon USD) : Eylül 98’de ERP gerçekleştirimine başladı. Milyon dolarlık bir harcamadan sonra programın değiştirilmesine karar verildi.

Justin Industries (Ciro : 440 milyon USD) : Ekim 98’de canlı uygulamaya geçildi. Ortaya çıkan aksamaların 1999’da ciddi finansal kayıplara yol açtığı bildiriliyor.

Sara Lee (Grup cirosu : 20 milyar USD) : Gerçekleştirim çalışması Haziran 97’de başladı. Muhasebe gibi standart uygulamaların ötesine geçilemedi. Pek çok uygulama hedefi rafa kaldırıldı.

Wolverine (Ciro : 670 milyon USD): Gerçekleştirime 98’de başlandı. Sadece standart finans modülünün kullanımına geçilebildi. Diğerleri ertelendi.

Örnekleri çoğaltmak mümkün. ERP uygulamalarında başarısızlık oranının yüzde 40 dolayında olduğu belirtiliyor. Buna karşılık başarılı olan şirketlerin önemli avantajlar ele geçirdikleri de bir gerçek.

O zaman şu soru önem kazanıyor : Başarılı olanlarda bunu sağlayan etmenler neler?