Ülkemizde bir bilişim sanayinden söz edeceksek, donanımı göz ardı edemeyiz. Donanım tasarımı birçok kuruluşta yapılmakta. Bunların neredeyse tümü tasarımlarında standart ya da programlanabilir tümdevre kullanıyorlar. Pek az tasarım evi ya da birimi özgün tümdevre tasarlıyor veya kullanıyor.

Yalın donanımlarda özgün tasarım çoğu yerde tasarım süresini uzatıp, birim maliyetini artırabilir bile. Ama işlev karmaşıklaşıp, donanımın kapsamı büyüdükçe, özgün tümdevre ile yapılan tasarımlar süre açısından daha kısa, maliyet açısından daha uygun olmaya başlıyor. Bazı durumlarda ise özgün tümdevre kaçınılmaz oluyor.

Büyük iletişim kuruluşları on yılı aşkın bir süredir özgün tümdevre tasarımı yapmaktalar. Bunlar kuşkusuz, karmaşık ürünlerin yerli olarak tasarlanmasında başı çeken ve çekecek olan kuruluşlar.

Tasarım yapmak için gerekli yatırımın trilyonlara ulaştığı bu alanda sıkça tasarım gereksinimi olmayanlar, tasarımlarını rekabet öncesi ortamda bir araya gelen kuruluşların oluşturduğu İTÜ-ETA Vakfı’na ya da TÜBİTAK Bilten’e yaptırabiliyorlar.

Seri üretim amaçlı tek girişim Testaş tesisleriydi. Ancak kullanıma konulamadan teknolojisi eskidi ve gereksiz oldu. Çalıştırılmış olsaydı da günün şartlarında ekonomik olup olmayacağı tartışılır durumdaydı. Şimdi ODTÜ’nün araştırmalarına hizmet ediyor.

TÜBİTAK MAM’da Testaş’ın araştırma laboratuvarı gibi oluşturulan YITAL, 1985’te ilk ürününü verdi. Teknolojisini 1992’de bipolardan MOS’a dönüştürdü. Bu kuruluş 12 araştırmacı ve 6 teknisyen ile kendi teknolojisini kendi üretiyor: 2 poly 2 metal katmanı ile 1.5 mikron MOS. Kapasitesinin tümünü bilgi güvenliği ürünlerine ayırmış. Bu alanda, milli olması gereken üretimi yerine getiriyor.

Ticari boyutta bir fabrika kurmak için teknoloji arayışlarına gireceklerin uzaklara gitmesine gerek yok. Ülkemizdeki nadir bilgi çağı eylemlerinden birini ortaya koyan bu gruba başvurmak yeterli.